Ook uit onze regio kwamen indrukwekkende foto's. De komende weken bekijkt Margreet iedere week een van die foto's. Ze gaat met ooggetuigen en nabestaanden terug naar de plek waar de foto gemaakt is. Hoe was het toen en hoe is het nu?]
TE GEVAARLIJK Ergens halverwege de oorlog besloot opa Van Mourik dat het te gevaarlijk was om een auto te hebben. Wim van Mourik: "Dat ding moet weg, moet hij gedacht hebben. Ik denk dat hij bang was dat de Duitsers 'm anders zouden vorderen."
[Image:2507329|Nieuwland, mei 1940. Daar was hij opeens weer, de auto van Arie van Mourik die in 1943 onderdook.]
De oude Van Mourik vond een plekje voor de auto aan de andere kant van het dorp. Hij verstopte hem in een schuur op het erf van de familie Heikoop.
[Quote:Arie Heikoop, ooggetuige|Het allermoeilijkst was het ons geheim van de auto stil te houden. We waren kinderen, maar hebben geen van allen ooit iets gezegd.]
VERSTOPPEN Arie Heikoop, inmiddels ver in de tachtig, was een van de zonen van het gezin. Hij herinnert zich het verstoppen van de auto nog goed.
"Ik vond het hartstikke spannend. Het was nog een hele klus hoor. Die auto moest naar achteren en ze hebben 'm echt op de plek staan krikken. Toen een groot zeil erover en veel takkenbossen. Het moeilijkste", drukt hij Margreet op het hart, "was het helemaal stil te houden. Wij mochten er als kinderen natuurlijk niks over zeggen. Dat hebben we ook nooit gedaan."
[Video:2478080|Margreet hoort het verhaal over de verstopte auto]
