Klik hier voor een vergroting

Tijdens mijn liftvakanties heb ik een keer in een park geslapen. In Engeland, in 1979 was ik samen met mijn buurjongen Jan Spiekman in Fleet of Andover, een klein stadje tussen London en Cornwall.

Toen het donker genoeg was klommen we over het lage hek van het park en zochten een plekje uit het zicht om ons tentje op te zetten.Voor dat iemand ook maar iets had kunnen zien, lagen wij al te slapen. De volgende morgen zou het moeilijker zijn onopgemerkt te blijven.

Het is niet makkelijk om je aan te kleden in zo’n klein tentje. Een t-shirt en onderbroek gaat nog wel, maar een spijkerbroek en schoenen is een hele klus, vooral als het buiten nat is. Eerst de sokken aan en dan de broek om de enkels en de schoenen aan de voeten.

Ik had ook plat op m’n rug kunnen liggen terwijl ik me in m’n broek wurmde, maar net iets makkelijker is het om uit de tent te stappen en in een beweging op te staan en de broek op te hijsen.

Toen ik dat deed kwam er net een dame met haar poedel langs. Ik kreeg geen enkele reactie van de vrouw, zelfs geen verbaasde blik. Het was alsof ze mij en het tentje niet gezien had.

De Engelsen hebben zoveel respect voor de privacy van anderen, dat ze twee jonge wildkampeerders liever met rust laten. Ook de andere voorbijgangers lieten ons rustig picknicken en zonder problemen konden we ons wassen in het openbaar toilet. Dat was een huisje van baksteen en natuursteen met een afdeling voor dames en heren, schoon en goed onderhouden.

Toen we alles ingepakt hadden en ons low-budget ontbijtje hadden gegeten, gingen we voor een kop koffie naar het café naast de ingang van het park. Na de koffie vroeg ik naar het toilet en werd ik naar het park verwezen. De kroegbezoekers moesten even de hoek om en het park in om naar de WC te kunnen.

Het enige waar de enkele voorbijganger zijn gevoel voor privacy voor opzij zette, was om ons te waarschuwen dat we uit moesten kijken, omdat andere mensen zouden kunnen klagen. Blijkbaar werd en niet geklaagd. Veilig stonden we even later buiten het stadje aan de linkerkant van de weg met onze duim omhoog, en de volgende nacht sliepen we in Salisbury, weer gewoon op de camping.