Klik hier voor een vergrotingIn de koude droge nacht staat een klein windje op de tochtige kruising. De platanen op het schoolplein voorzien de hele buurt van dode bladeren. Door de wind van de vorige herfst- en winter-stormen zijn de meeste bladeren rondgeblazen tot ze in de luwte komen te liggen, of ergens onder vast blijven zitten. Daar liggen ze beschut, totdat de wind uit een andere hoek gaat waaien.
De verlaten straat is een mooie baan voor zo'n platanenblad. In m'n ooghoek zie ik een blad over het asfalt naderen. De wind is net niet te hard om het blad om te blazen, maar duwt het over het asfalt.
Door de bolle rug wordt het blad tegen het wegdek aangedrukt, en de punten van de bladeren werken als pootjes, zodat het lijkt of het blad loopt. Met de wind mee snelt het blad weg. De beweging lijkt op die van een strandkrab, die zijwaarts richting de vloedlijn loopt. Voorzichtig, zo nu en dan 'rustend' gaat het blad naar z'n eerste obstakel waar het blijft liggen tot de wind verandert.
De meeste bladeren liggen in de luwte van de opgang naar de school. Een grote berg links en rechts van de ingang, de treden zijn bijna niet meer zichtbaar. Een dichtgetimmerde ruit maakt de sfeer compleet. De sfeer van een ghost-town waar de wind vrij spel heeft. Alleen in plaats van de tumbleweed waaien in Pijlsweerd de platanen-bladeren over straat.
Dode bladeren geven een nachtfotosfeer. De mooiste periode om te fotograferen, is als de helft van de bladeren op de grond liggen, en de rest nog aan de boom. De bladblazers blijven dan nog even op stal, zodat de bladeren de straat nog wat sfeer kunnen geven.
Zodra het blad overlast gaat geven, worden ze geruimd. Voor even verdwijnt de sfeer. Gelukkig is er die andere helft, die nog wat tijd heeft om naar beneden te komen. En dan zijn er de hoekjes zoals bij de trap van de school, waar genoeg bladeren liggen om tot aan het voorjaar, de stad zo nu en dan hier en daar weer een beetje herfstsfeer geven. Soms is een enkel blad hiervoor al voldoende.
Frans de Jonge
