Klik hier voor een vergroting

De meest bekende verandering van het stadsbeeld is wel de verandering van de seizoenen. De volle terrassen in de zomer zijn een terugkerend beeld in de media en als er ijs op de singels ligt staan de camera's op de kade net buiten het centrum.

Naast de jaarcyclus is er (ruwweg) de eeuwcyclus. Ons geweldige Zocherpark is ooit begonnen met dunne boompjes, net als al die andere reuzen in de stad. De verandering zie je alleen als je oude foto's bekijkt. Geleidelijke groei valt niet op.

Niet alleen de levende objecten in de stad veranderen. De stad zelf verandert ook alsof ze leeft en die groei zie je wel. Statige monumenten die een bouwval waren een of meerdere eeuwen geleden, worden opgeknapt. Het moet er weer uit zien als eeuwen geleden, maar intussen heeft de stad wel enkele metamorfoses ondergaan.

Niet ieder monument is bewaard gebleven. Gebouwen die wij als een ijkpunt van de stad zien, zoals het postkantoor op de Neude, is nog geen 100 jaar oud. Toch kan ik me de stad niet voorstellen zonder. Maar wat zou ik gedacht hebben als ik 100 jaar geleden in Utrecht had gewoond?

Waarschijnlijk zou ik dan groot voorstander geweest zijn van de instandhouding van de rij Hollandse gevels. Gevels die een onmisbaar element zijn van de binnenstad in 1914.

De grootste verandering voor de binnenstad nu is wel de bouw van Muziekpaleis TivoliVredenburg en omgeving. De markt lijkt een klein pleintje te worden en het Muziekpaleis is een nieuw ijkpunt, waar over een paar jaar niemand meer zonder kan. Ik ga het oude Tivoli missen, maar ik denkt dat ik ook van het nieuwe gebouw ga houden.

De sloop en de jarenlange bouwput waren al fascinerend, maar ik denk dat het gebouw zelf ook de moeite van een nachtfoto waard is. De schilder Hans Dillesse heeft dat op de expositie van Kunstliefde, Da Capo, al laten zien. Zelf heb ik het gebouw al een jaar niet gefotografeerd.

Het is nu bijna klaar. Nog wat puntjes op de 'i' en dan is het af, dan verandert het niet meer. Nu kan ik het fotograferen makkelijk uitstellen, dezelfde foto's kan ik volgende week ook maken. De verschillende stadia van de verbouwing wil ik wel steeds vastleggen, maar het glimmende nieuwe monument kan nog wel wachten. Als er sneeuw ligt is het als weer wat anders...

Frans de Jonge

De schilderijen van Hans Dillesse hangen nu bij van Paul van Dillen in de etalage.