Het grootste voordeel van wonen in Utrecht is dat je niet al te ver om hoeft te lopen om de beste zak patat van ons land te kunnen kopen. ‘Mannekenpis’ is een patat-uitgiftebuffet op het Vreeburg dat al een paar jaar op rij door de Nederlandse frietkenners is uitgeroepen tot beste pataterie van ons land.

Het restaurant van Joop Braakhekke in Amsterdam, Le Garage, importeert deze toppatat op exclusieve basis, dus in die zaak staat een ronduit excellent frietje op de kaart. Maar die van het Vreeburg smaakt lekkerder. Zaterdag las ik in de krant dat Nederland verrijkt is met een ‘Task Force Zout’. Het kwartje viel gelijk bij me. Ze zouten de patat net even iets beter bij Manneken Pis. En elke patatliefhebber begrijpt instinctief dat het de zouthoeveelheid op de patat is, natuurlijk in combinatie met het moment waarop tot patatzouten wordt overgegaan, wat het verschil maakt tussen heerlijke en goddelijke patat.

Omdat ik er eindelijk uit ben waarom dezelfde patat hier beter smaakt dan daar, kan wat mij betreft de ‘Task Force Zout’ bij de mottenballen worden gezet. Maar dat zal niet gebeuren. Ook al omdat de ‘Task Force Verantwoorde Vetzuursamenstelling’ nog geen tijd heeft gehad om te kunnen overleggen met de ‘Task Force Zout’.

Die ‘Task Force Verantwoorde Vetzuursamenstelling’ streeft trouwens iets na dat helaas vrij onbegrijpelijk geformuleerd is. Wat ze nou precies voor elkaar willen krijgen zou onder bepaalde weersomstandigheden eventueel enigszins op het volgende neer kunnen komen: patatbakvet moet vaker ververst worden omdat verzadigd bakvet minder gezond is dan onverzadigd bakvet. Mijn zegen heeft ook deze Task Force. Als ze er tijdens hun bakvetvoorlichtingscampagnes ook altijd maar op blijven hameren dat er onmiddellijk gezouten moet worden als de patat uit de schone olie komt.

De ‘Task Force Zout’ zou ik vriendelijk willen verzoeken om van de week een lijntje met de ‘Task Force Antillianen’ te leggen. De Antilliaanse bloedworst is namelijk behalve verrukkelijk pittig, vaak net ietsje te flauw qua zout. In samenwerking met de ‘Task Force Verse Vis’ zou trouwens ook de Zoute Haring eens van alle kanten tegen het licht gehouden moeten worden. De naam van deze lekkernij dekt namelijk de lading niet altijd. Logischerwijze dient dit ’zoute-haring-tegen-het-licht-houden’ te gebeuren in nauwe samenwerking met de ‘Task Force Verlichting’.