In mijn persoonlijke oertijd werd ik verliefd op een prachtige vrouw die als klein gebrek had dat ze dag en nacht maar aan een ding dacht: het milieu. Tijdens een mooi moment van wederzijdse erotische zindering vroeg ze bijvoorbeeld om een time out omdat haar te binnen schoot dat we in onze opwinding vergeten waren het keukenlicht uit te doen.

Ze had ook de gewoonte om een klein traantje weg te moeten pinken als we tijdens een boswandeling een stapel afgezaagde boomdelen tegenkwamen. Maar ze was bloedmooi, enorm lief en er zat geen kwaad in dus ik naam op de koop toe dat ze me bestraffend toesprak als ik een prikmug een spontane doodsklap gaf. Helaas werd ze al snel verliefd op iemand waarmee ze een betere milieuband meende te kunnen ontwikkelen.

33 jaar geleden - ik had mijn liefdesverdriet al bijna verwerkt - vroeg ze me een liedje te maken voor een cabareteske milieuavond. Het liedje heette Milieubeu en ik zong het vanuit het perspectief van een Bejaarde Hollandse Eik. Die had honderden jaren weer en wind doorstaan en vroeg om euthanasie omdat zijn boomkrachten het begaven en hij doodsbang was bij elk stormpje gedeeltelijk af te zullen knappen. Na de repetitie werd ik apart genomen en vertelde mijn voormalige geliefde dat het liedje helaas niet naadloos aansloot bij de opvattingen die de organisatie wenste uit te dragen en het dus niet uitgevoerd mocht worden. Weg laatste restje liefdesverdriet!

Een meisje met precies dezelfde voornaam stuurde me een maand geleden ‘de Klimaatgids’ en ook gelijk een paar schriftelijke vraagjes. De nieuwste uitgave van de Klimaatgids gaat namelijk naast nuttige klimaattips ook goed klimaatgedrag bevorderende interviewtjes bevatten. Gelukkig wist ik nog precies in welk jaar, op welke dag en hoe laat precies, bij mij het klimaatkwartje viel en lijkt het me inderdaad verstandig de uitstoot van gifgassen te verminderen. Ik mocht ook twee klimaattips geven.

Een auto kost energie om te maken, om mee te rijden en om te recyclen. Die hybride auto’s kosten stukken minder energie in het gebruik, maar zoveel meer om te maken en om af te breken dat een zuinige middenklasser vooralsnog milieuvriendelijker is. Het is dus absurd om mensen die zo’n ding kopen belastingvoordeeltjes te gunnen en bizar om uit naam van het milieu zo’n auto te willen bezitten. Ook mijn andere milieuaanbeveling kon helaas niet door de publicatiebeugel van de Klimaatgidsredactie, schreef Eva. Alweer Eva!

Henk Westbroek