Ik weet niet op welke plaats het prachtige Penny Lane van de Beatles in de Top 2000 van Radio 2 stond, als het er al in stond, maar mocht het buiten de 1000 mooiste op die lijst gevallen zijn, dan zegt dat toch iets over de muzieksmaak van stemmend Nederland. En bar weinig goeds!

De liefdevolle wijze waarin - getoonzet op een wonderschone melodie - de laan in Liverpool bezongen wordt, waarin de Beatles jong mochten zijn, is naast diep ontroerend ook van een carnavaleske aanstekelijkheid. In het slavernijmuseum van Liverpool dat ik onlangs bezocht - omdat die stad vorig jaar culturele hoofdstad van Europa was en ik ondanks dat helemaal vergeten was er even een kijkje te gaan nemen - leerde ik dat Penny Lane vernoemd was naar mijnheer James Penny, die kapitein was.

Op een schip dat slaven van Afrika naar Liverpool bracht, waar de slaven die de reis overleefd hadden - want elke twaalfde stierf onderweg - een kleine maaltijd mochten nuttigen. Om vervolgens naar Amerika verscheept te worden om op dat continent tegen beloning van lekker veel zweepslagen slavenarbeid te gaan verrichten. Liverpool was goed tweehonderd jaar geleden de grootse doorvoerhaven van slaven op de hele wereld. En de heer James Penny is, nadat hij met zijn als scheepskapitein verdiende centjes ook nog expedities ging financieren om op grote schaal slaven in Afrika te roven, zo rijk als een bankdirecteur geworden. Hij heeft de stad Liverpool een paar mooie met bloedgeld verdiende gebouwen nagelaten en heeft om die reden een laan naar zich vernoemd gekregen.

Ik heb zelf mijn jeugd doorgebracht in de Nicolaas Ruychaverstraat in Utrecht en kwam er pas - toen ik daar al jaren niet meer woonde - per toeval achter dat de Watergeus Nicolaas Ruychaver bij wijze van tijdverdrijf dingen met nonnen en priesters uitspookte die, als ze nu uitgespookt zouden worden, een roep tot onmiddellijke executie zonder enige vorm van proces volledig zouden rechtvaardigen. Ik wil maar zeggen dat ik niet vermoed dat de Beatles zelfs maar beseften dat ze een laan muzikaal onsterfelijk maakten, die vernoemd was naar een gruwelijk mens.

Maar misschien wisten ze het ook weer wel, want in Liverpool barst het van de plekken die vernoemd zijn naar de rijke slavenhalers die de wijze waarop de stad er nu nog uitziet gefinancierd hebben. Men heeft daar, anders dan bij ons, niet de neiging om het verleden waar een vies luchtje aan zit weg te poetsen. Ik vind daar wel wat voor te zeggen. Want wie heeft er nou als puntje bij paaltje komt onoverkomelijke moeite mee om op het Prins Bernardplantsoen wonen?