Het zal u niet ontgaan zijn dat de goeden altijd onder de kwaden moeten lijden. Dus als een paar grapjurken stiekem in een winkel een ontlastingbevorderend sapje aan een mondwatertje toevoegen, dan besluit de fabrikant daarvan - om schadeclaims en onaangename publiciteit te voorkomen - de dop van het flesje in het vervolg maar met vandaalbestendige krimpfolie te sealen. Op een manier die de koper van het product tot schuimbekkende razernij brengt. Om het krimpfolietje van een mondwatertje te kunnen verwijderen heb je behalve ruim, heel ruim de tijd namelijk ook een vlijmscherp fileermes nodig. En omdat fileermessen in de meeste huishoudens niet in de badkamer bewaard worden, zou ik de mensen niet graag de kost willen geven die hun eigen goedverzorgde gebit juist op de dop van een fles mondspoelspul hebben stukgebeten.
Dat je in parken nooit meer op een elegant vormgegeven houten bankje de krant kunt zitten lezen is het directe gevolg van het gegeven dat mooie houten parkbankjes behalve brandbaar ook vrij makkelijk handmatig te slopen zijn. Dus we zitten tegenwoordig in parken te lezen en te zoenen op bankjes die weliswaar door een prijswinnend designer van straatmeubilair ontworpen zijn, maar toch van gewapend grijs beton zijn gemaakt, om ze iets langer dan een week te kunnen laten meegaan. Het zoent en het leest er niet minder om, maar het oogt en het zit net iets onaangenamer.
Aan de meest ergerlijke manier waarop de goeden slachtoffer van de kwaden worden, zit ook nog eens een onaangenaam luchtje. Behalve dat de brillen op de gemeenschappelijke toiletten in tankstations, pretparken, stadions, luchthavens, kampeerterreinen, bioscopen en cafés verrassend vaak opzettelijk gedrapeerd worden met een stinkende bolus die gelegd is door een anoniem poepende flapdrol, worden toiletbrillen zo vaak kapot getrapt dat je mazzelt als je tegenwoordig nog een openbaar toilet mag bezoeken dat met een functionerende bril is uitgerust. En zitten op een ondergeplaste koude porseleinen dan wel stalen wc.... Ach! er zullen wel een paar mensen zijn die daar een vette kick van krijgen, maar in mijn kennissenkring zitten die niet.
Tenminste dat vermoed ik. Onlangs besloot ik tot de aanschaf van een nieuw toilet voor huiselijk gebruik en in de speciaalzaak die ik daarvoor bezocht stonden series toiletten waarop standaard al is afgezien van het monteren van een toiletbril. Ik heb ze uitgeprobeerd en kan u verzekeren dat het zitcomfort ervan, zelfs in niet ondergeplaste toestand, je acuut doet gaan verlangen naar zo’n akelig Frans staantoilet. Behalve dat als gevolg van toiletbrilslopende viezeriken de ooit florerende toiletbrilindustrie nu ten dode is opgeschreven, voel ik me in de openbare ruimte steeds vaker gedwongen mijn behoefte maar even op te houden. Dus ik loop steeds vaker met samengeknepen billen rond. Simpelweg als direct gevolg van de handelswijze van types waar ik - om de legendarische woorden van een legendarische Nederlandse juduka te citeren – een plak van hier tot Japan op moet schijten.
Tip: Als de browser toch een speler opent, kan met de rechtermuisknop boven de link gekozen worden voor 'Doel opslaan als...' waarmee het bestand op de computer kan worden opgeslagen.
