De Hogeschool Utrecht (HU) is de slechtste hbo-opleiding in ons land. Dit oordeel staat in de net uitgekomen Keuzegids hbo 2019, het studiehulpje voor scholieren na hun middelbare school. Onder de HU valt ook de School voor Journalistiek (SvJ). Van de vier journalistieke hbo-opleidingen in ons land (Ede, Tilburg, Utrecht en Zwolle) staat de SvJ onderaan. “Tja, dat was in mijn tijd toch anders,” zegt deze opa. “Maar wie weet wordt het beter nu acht HU-instituten - waaronder de SvJ - verhuisd zijn naar het nieuwe pand Heidelberglaan 15.”

Als docent Radiojournalistiek ben ik alweer 4,5 jaar met pensioen. Mijn allereerste les op school was in november 1989. Tien jaar later kwam ik voor een dag per week in vaste dienst. Weer tien jaar later werden dat twee dagen. Zo vaak denk ik niet meer aan de SvJ. Toch heb ik onlangs een lijstje gebeurtenissen gemaakt waardoor ik figuurlijk weer even terug was op school. Dit lijstje is te lang om helemaal in dit stukje kwijt te kunnen. Ik begin maar met mezelf. Toen ik in april 2014 met pensioen ging, werd de ‘radiogang’ (waar de radiostudio’s, radiolokaal, docentenkamers en tv-studio waren) omgedoopt in ‘Dik Binnendijkboulevard’. Daaronder stond ‘Docent Radiojournalistiek, 1999-2014’. Deze ‘DB-boulevard’ heeft tot 2016 bestaan. De SvJ moest toen verhuizen naar een tijdelijk pand totdat het nieuwe gebouw klaar was. Naambordjes aan muren schroeven is uit den boze. Dus, daarom gaf mijn oud-collega Johan me een paar weken geleden mijn naambordje. Dat staat nu in mijn werkkamer thuis.

Als ik aan school denk, heeft het vaak met oud-leerlingen te maken. Half september zag ik de overlijdensadvertentie van sportverslaggever en radiocommentator Bob van der Tak. Hij was nog maar 38 jaar. Ik schrok toen ik het las. Als student was hij zeer stil. De woorden moest je bijna uit zijn mond trekken. Maar zodra hij een microfoon in zijn handen had, kwam hij tot leven en werd een echte verslaggever. Sport was toen al zijn passie. Tussen 2009 en 2016 deed hij bij de NOS vooral verslag van zwemwedstrijden. Ik herinner me zijn stem nog toen hij verslag deed van de Olympische Spelen in 2012 en Ranomi Kromowidjojo twee gouden medailles won. Verder werkte Bob ook als freelancer voor BNR Nieuwsradio, Eurosport en RTV Utrecht. Over ‘zijn’ sporten wist hij alles. Hij bereidde zijn interviews goed voor. Hoe klein en timide hij was, hij liet zich niet met een kluitje in het riet sturen. Bob kreeg de laatste jaren steeds meer gehoorproblemen. Hij kon daardoor zijn werk als verslaggever niet meer goed doen en verdween uit beeld. Ik heb begrepen dat hij een eind aan zijn leven heeft gemaakt. Triest!

Een vrolijker herinnering. Saïda Maggé is vanaf mei de nieuwe invalpresentator van Nieuwsuur (NTR/NOS). In december 2017 is ze van de lokale Amsterdamse tv-zender AT5 overstapt naar NTR-radio. Ze presenteert bij de NTR nog steeds het onderdeel ‘De Bus’ van het nieuwsprogramma ‘Nieuws en Co’ op NPO Radio 1. Dat vind ik natuurlijk leuk, want ik ben een van haar radiodocenten geweest. “Weer terug bij de radio.” Saïda is alert, kan goed luisteren en interviewen. Ik herinner me haar eerste Nieuwsuur nog. Zo’n allereerste programma blijft altijd erg spannend, maar haar interviews gingen goed. Bij de afsluiting van het programma zie je in een totaal beeld in de verte de presentator zitten. Het licht gaat dan langzaam uit. Voordat het helemaal donker was, zag ik Saïda haar beide vuisten in de lucht steken. “Ja, het is gelukt!!!!” zal ze gezegd hebben, maar het geluid was al uit. Toen ik die vuisten zag, dacht ik: “Echt Saïda!”

Dik Binnendijk


De radiogang omgedoopt
(foto: Dik Binnendijk, 2014)