Op deze eerste officiële zomerdag tijdens de herfst moet ik constateren dat ik er vorige week heel erg naast zat met mijn voetbal-voorspelling. Niks volksfeest in Utrecht maar een totale afgang tegen een goed voetballend Duitsland. En zondag werden onze mannen voor de zoveelste keer afgestraft door de aanstellers uit Portugal. De krassen die ik tussen 1974 en 1988 opliep zijn nu mijn eigenste zonen ten deel gevallen. De geschiedenis herhaalt zich altijd en ik heb ze maar voorgehouden dat het ooit goed zal komen.

Juist daarom was het zo bijzonder om tijdens de tweede helft tegen de Portugees – uit arren moede had ik mij in de tuin van een buurman teruggetrokken naast de bierpomp – een tweet van Vinex-Vrouwtje te zien. Mijn collega van de dinsdag en Vinexvriendin had die vaderdag haar vierde kind op de wereld gezet. De aanblik van zoon Emiel en het trotste hoofd van zijn moeder wiste mijn voetbalkater in wording op voorhand uit. Donder maar op met je gestuntel Oranje, hier zijn echte zaken aan de orde! Tegen alle regels in ben ik maandag direct naar de nieuweling gaan kijken.

Een huis waar net een baby is geboren zindert van de activiteiten terwijl er toch een serene rust hangt. Opa’s en oma’s aan de keukentafel met een vermoeide maar trotse vader. Opgewonden broertjes die toch maar zijn gaan voetballen op straat, zoals altijd. Een noest werkende kraamhulp die ondanks dat volstrekt wegvalt tegen de witte muren van het opgeruimde huis. Je hoort en ziet haar niet maar alles is volledig onder controle. En in het kraambed een voldane moeder, een moederend zusje en een blakende baby. En het hele tafereel wordt omlijst door de geur van verse bloemen en baby-olie.

Mijn hart maakt een sprongetje bij zoveel geluk. Weg is dan de boosheid over een bizar informatiegevecht met de gemeente. Zoek het lekker uit, net als Oranje! Volmaakt in balans reed ik weer naar huis met in mijn hoofd de zoektocht naar een geschikt cadeau voor Emiel. Een geboorteboom in het mooie Maximapark, dat moest het maar worden.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.