Via deze weg wil ik iedereen bedanken die mij spontaan zijn of haar kaartje voor het Utrechtse stadsfeest aanbood. Het waren er tientallen. Het partijtje, dat geen tonnetje maar een kleine 60.000 euro kostte, heb ik echter aan mij voorbij laten gaan. Na op 1 januari het traditionele ‘blote billen in het gras’ feest van mijn familie kon ik nog een feest simpelweg niet opbrengen. Daar heb ik altijd last van, als overvloed zich aandient. Dan heb ik behoefte aan rust, eenvoud, water en brood.
Utrecht houdt niet van eenvoud. Denk aan probleemdossier Zandpad. Deze week kwam ik terug uit de stad via Overvecht en besloot af te buigen naar de Rubber- of Gummidreef zoals het Zandpad in onze volksmond heet. Bij de afslag staat een mooi geel gemeentelijk bord. Dat de schuiten (tijdelijk) gesloten zijn. Vergeet het maar mensen. Door het niet meer afgeven van de benodigde vergunningen aan de exploitanten van de schuitjes is het definitief over en sluiten. De best gereguleerde wip-strip van het land gaat waarschijnlijk nooit meer open nu ook ons aller waterschap (opheffen) ligplaatsvergunningen aan het intrekken is. Iets met ecologisch-Groen-Links-oever-geneuzel. Tuurlijk. En dat terwijl een paar jaar geleden het hele Zandpad is volgehangen met camera’s en nummerbord scanners, een peperduur fietspad met hufterproof hekwerk werd aangelegd, een veilig voetpad langs de loopplanken en nieuw asfalt op het veel bereden wegdek. Miljoenen door het riool omdat politie en openbaar ministerie te labbekakkerig zijn om vrouwenhandel aan te pakken. Stationeer 24/7 twee dienders en een stille op die plek. Pak criminaliteit aan met de geëigende methodes. Eenvoud. Maar nee, in deze stad schrijven we rapporten, maken stapels nieuwe regels en draaien we een legale activiteit in z’n geheel de nek om. We schieten met een kanon op een mug met alle, vooraf te bedenken, gevolgen van dien.
Toegenomen drukte op de grootste schandvlek der vrouwvriendelijkheid: de tippelzone. In stand gehouden door Hans Spekman toen iedere stad klaar was met hoerenlopers die op de achterbank van hun lullige leasebak tandeloze heroinehoertjes uit elkaar lagen te trekken voor twee joeten. Ook op andere locaties ontstaan spontaan afwerkplekken. Je hele huis verbouwen als er alleen een kraan lekt:
dat kan alleen in de Domstad.
Wouter de Heus
Deze column is eerder gepubliceerd in
AD/Utrechts Nieuwsblad en op
WouterdeHeus.nl.