Het gebeurt niet zelden dat ik met open mond verhalen in mijn eigen krant lees. Goed werk van mijn collega’s, denk ik dan. Laat ik er een voorbeeld bijpakken van gisteren. “Te koop: 234 kubussen”, las ik op pagina 2 onder weer een fijne column van collega Grimbergen. Hoewel net zo kleurrijk, had de verkoop niets van doen met het wereldbekende pielspelletje van voor de spelcomputers van heer Rubik. Het handelde over 234 tijdelijke studentenkamers van SSH, de Stichting Studentenhuisvesting Utrecht. De SSH wil van de kleurige containerkamers af omdat ze ooit met een tijdelijke vergunning op een lapje Utrechtse grond zijn gezet en daar weer weg moeten. Afgeschreven? Nee hoor, de prettige studentenkamers van wel 18 vierkante meter kunnen nog ruim 10 jaar mee. SSH wil ze slijten nadat ze nog even zijn gebruikt als onderkomen voor deelnemers aan de jeugd-olympische-dagen die in 2013 Utrecht aandoen. Mijn klomp brak. Utrecht, studentenstad onder de studentensteden, met een tekort van 30.000 studentenkamers heeft een Stichting Studentenhuisvesting die 234 kamers opdoekt? Zo grijs heb ik het nog nooit gegeten. Geen vrije grond in Utrecht om de stapeldozen te herplaatsen? Hou eens op. Alleen al in mijn stadsdeel Leidsche Rijn ligt 100 hectare te verpieteren in afwachting van een bestemming. En is dat te ver van de bewoonde wereld voor onze studenten? Onmogelijk. Zelf woon ik midden in Langerak. Exact vijf kilometer van de Domtoren. Zet die prachtige boxen naast elkaar bovenop de A2-tunnelbak met uitzicht op de stad en een beetje student zit binnen het kwartier in zijn favoriete kroeg.
Stel dat onze jongelingen die afstand inderdaad een te groot obstakel vinden, dan nog wil ik die gekleurde rakkers op de A2. Dan maak ik er persoonlijk de ‘Leidsche Rijn Hunker Bunker’ van zoals Amsterdam die heeft (op had) aan het Surinameplein. Het aantal scheidingen begint in mijn leeftijdsgroep zulke groteske vormen aan te nemen dat er veel goedkope ruimte voor eenzame papa’s en mama’s nodig is. Zet die bij elkaar, en de eenzaamheid is ook opgelost. Ik word wel directeur van de echte SSH. De Stichting Scheidingshuisvesting Leidsche Rijn.
Wouter de Heus
Deze column is eerder gepubliceerd in
AD/Utrechts Nieuwsblad en op
WouterdeHeus.nl.