Dat ik dit nog mee mocht maken. Op een dag de Volkskrant openslaan om de volgende zin te lezen: “Nieuw onderzoek wijst uit dat Vinexwijken niet de horrorbuurten zijn waarvoor ze vaak gehouden worden. Hun sociale status is groot en stijgt, blijkt uit een rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau. De nieuwbouwbuurten zijn aantrekkelijk voor mensen met een hoog inkomen en een hoge opleiding.”
“Bam”, denk je dan. Elitair grachtengordel links is ontwaakt uit een winterslaap van ruim een decennium. Eindelijk hoef ik me niet meer te schamen dat ik al bijna 14 jaar Leidsche Rijner ben. Nu heb ik me nooit geschaamd om Leidsche Rijner te zijn. Feitelijk ben ik dat ook helemaal niet. Ik ben allereerst een galactisch wezen. Daarna aardklootvervuiler, maar vooral echtgenoot, vader en hulplijn. Dat is wezenlijker dan Utrechter of Leidsche Rijner. Je bent wat je doet of nalaat. En toch klopt dat niet helemaal. Waarom heb ik me nog geen dag verveeld in de Vinex? Waarom geniet ik hier. Allereerst omdat ik een ouwe regelneef ben. De eerste jaren in de bouwhel was het vooral actievoeren voor een bus, een stukje weg, verkeersveiligheid, een school, verloskunde, een artsenpost en een beetje knap opgeleverde woningen. Richt een bewonersvereniging op en grijp de politiek bij de lurven: dat is de gezellige pioniersfase.
Daarna werden de bakens verzet naar het hele stadsdeel. Hoe kunnen de ervaringen van bewoners de tekenaars van de volgende wijken leren van de eerste blunders en fouten. Ik zeg u: de meest chagrijnige periode uit mijn Vinexbestaan. Het is slechts een kleine ambtelijke minderheid die participerende burgers aankan. De laatste jaren, zeker ook onder invloed van de Social Media, ging het om blikverruiming. Gezellige etentjes en feestjes met nieuwe Vinexvrienden in de eerste horecagelegenheden. Dan zie je nog nadrukkelijker wat een fantastische mensen er zijn neergestreken in de nieuwbouw. En wat blijft het narrig dat ons stadsbestuur amper iets doet met de slimme gratis adviezen uit die enorme groep. Eigenlijk zou de Vinex zichzelf moeten besturen. Dat zou wekelijks lovende pers opleveren.
Wouter de Heus
Deze column is eerder gepubliceerd in
AD/Utrechts Nieuwsblad en op
WouterdeHeus.nl.