De humor lijkt weg beste mensen. Zou het liggen aan zeven jaren crisis? Is er een andere oorzaak? Ik weet het niet. Maar wat ik wel weet is dat er door veel te veel mensen veel te weinig gelachen wordt. Deze aandoening of kwaal lijkt vooral post te vatten bij de wat zwaardere professional. Ook bestuurders hebben er een handje van niet goed te kunnen relativeren. Vorige week merkte ik het tot twee keer toe op het dak van de A2-tunnel. Ik sprak daar weer eens met Harrie Bosch. Voormalig Utrechts wethouder van bouwen en wonen. Toen hij mij vroeg wat ik van het nieuwe Berlijnplein vond, bovenop genoemde Rijksweg, zei ik dat ik het een prachtige, Mao-achtige, uitstraling vond hebben. Ik zag aan zijn gezicht dat die opmerking helemaal verkeerd viel. ‘Surrealistisch’ was een veel betere typering. Beste Harrie, dacht ik nog, wat is er met jou dat ik mijn eigen typeringen niet meer mag kiezen? Lach om zo’n opmerking. Waarom moet tegenwoordig alles een positieve lading hebben? Toen het plein afgelopen weekeinde werd geopend kreeg ik van menig gemeenteambtenaar te horen dat ik naar had gedaan in de krant over het peperdure plein. Naar? Hou eens op. Het is maar een plein hè. Heel apart en heel bijzonder, maar ieder z’n mening toch? Gelukkig mocht ik met eigenaar Gerben Kuipers mee in zijn bijna gereed zijnde Sterrenkijker. Een prachtige bioscoop met zes zalen en op het dak een openlucht zaal. De man huppelde van geluk met ons door zijn creatie. Als een blij kind met een nieuw speelgoedje. Hij maakte mijn dag weer goed.

Deze week is er terecht veel gedonder over de vignetten voor bewoners die rond de Grand Depart met hun auto in de stad moeten zijn. Niemand wist van iets. En ik wrijf dat de verantwoordelijken met liefde even aan via de sociale media. Communicatie van lik mijn vestje en helemaal geredeneerd vanuit de eigen tunnel die ‘Utrecht op de Kaart Zetten’ heet. Bewoners? Val neer en ga lopen! En zeg er niks van hoor. Want dan besmeur je de Utrechtse trots. Hoezo moet ik trots zijn op een stad? Op een stapel stenen? Doe je werk, lach en relativeer. Dan komt alles goed.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.