Het ging veel over geld, deze week. Politiebaasjes die 250.000 euro per jaar verdienen omdat de politie-organisatie zo groot en complex is. De Utrechtse chef boekuitleen die heel graag in het peperdure postkantoor op De Neude wil zitten, zo’n 15 medewerkers moet ontslaan, maar wel een wethouderssalaris toucheert. En dan natuurlijk het vrij kostbare TivoliVredenburg. Vandaag moet de Utrechtse gemeenteraad iets vinden van het onderzoek van de rekenkamercommissie. En de vraag die de raad moet beantwoorden is een eenvoudige: is ons die muziekorganisatie 8 of 10 miljoen euro per jaar waard!

Ondanks het feit dat er honderdduizenden mensen jaarlijks betaald over de drempel stappen, en ook nog een aantal consumpties verteren, maakt de organisatie zo’n 2 miljoen meer op dan de 8 miljoen subsidie die al wordt uitgegeven. En noem mij raar, maar in plaats dat de raad spreekt over het bijpassen van deze tekorten zou mijn voorstel zijn om de subsidie juist af te bouwen. Een miljoen of 5 per jaar lijkt mij een hele redelijke stedelijke bijdrage voor deze ‘culturele’ instelling. En dat heeft niets te maken met de waardering voor TivoliVredenburg, maar domweg met schaarste. Geldschaarste. Er zijn nu eenmaal ook andere culturele instellingen die een steuntje in de rug verdienen. Door de veel te hoge bijdrage die het Muziekpaleis nu al opsoupeert is simpelweg sprake van een muzikale monopoly. Zozeer dat ik durf te spreken van ongeoorloofde staatssteun. Een verstandige gemeenteraad heeft oog voor de vele andere instellingen en werkt al helemaal niet mee om deze ‘staatssteun’ te vergroten.

Dat omhooggevallen uniformen een tonnetje meer verdienen dan de minister president gaat nergens over. Hoe ‘groot’ en ‘complex’ de organisatie ook mag zijn: complexer dan ons gehele land is ie nooit. “Waakzaam en dienstbaar”, zo luidt het motto van de politie en het lijkt mij hoog tijd daar naar te handelen. En dat onze chef boekuitleen al jaren een veel te grote broek aantrekt is mij al net zo’n doorn in het oog. Hoe veel ik ook houd van dat bombastische postkantoor aan De Neude, het is niet aan een nutsvoorziening als de bibliotheek om zoiets te huren van een marktpartij als ASR. Maar tegen de tijd dat daar de financiële lijken uit de kast donderen geniet boekenbaas Van Vlimmeren al van een zeer riant pensioen.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.