Ik was toch teleurgesteld toen ik afgelopen zaterdag uit mijn keukenraam in Leidsche Rijn keek en de plaatselijk sinterklaasoptocht voorbij zag trekken. Ogenschijnlijk zag het er vrolijk en goed verzorgd uit. De Sint in een mooie koets, veel springende en snoepgoedgooiende Pieten en een lekker dweilorkest. Maar de Sint was nog steeds een witte oude baas en de Pieten zo zwart als roet met enorme gouden oorbellen. Alsof de tijd had stilgestaan en er de afgelopen jaren geen enkele discussie is gevoerd hoe het een tikkeltje vriendelijker kan op de schaal van racisme.

Laat ik mijzelf direct corrigeren: persoonlijk vind ik het Sinterklaasfeest niet racistisch. Ooit, als goedgelovig kind, heb ik nimmer de gedachte gehad dat Pieterbaas een domme slaaf van de wijze Sint was. Dat zwarte kwam domweg door de schoorsteen. En zo’n rare gedachte was dat in mijn geval niet, want wij hadden een loei van een openhaard met prachtig zwartgeblakerde wanden. Voor mij is het een hele andere discussie: als er groepen mensen zijn die zich beledigd voelen door de manier waarop het Sinterklaasfeest wordt gevierd, zal je daar wat mee moeten. En dan niet met nare demonstraties en scheldkanonnades, maar gewoon, door in gesprek te gaan.

En die gesprekken zijn er overal in het land geweest. En in veel gevallen werd het aanzien van de Pieten dan aangepast. Nog niet zo extreem als ik het graag zie: een mooie donkere vrouw als Sint en wat dikke grijze mannen als Piet, maar concessies werden gedaan. Zo gezegd kreeg voor mij de intocht van Sinterklaas in mijn wijk een bijsmaak. Alsof het een demonstratie betrof met het statement: kom niet aan ons erfgoed! En nu kan dat aan mij liggen. Dus ik smeer hier de organisatie geen duistere motieven aan. Maar toch, in ons tijdgewricht, waar mafketels zichzelf met bomgordels opblazen, de Russen en Turken elkaar zelfs bevechten, daar moeten we het in kleine kring gezellig houden met elkaar. Extremisme is een verschrikkelijk gif waar je als simpele Utrechter misschien weinig aan kan doen, anders dan rekening met elkaars gevoelens te houden.
Ook rond Sinterklaas.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.