Al zeg ik het zelf: het is een mooi initiatief van mijn krant ADUN, de verkiezing van beste buur van het jaar. Nu kunt u zeggen: das lekker, je eigen werkgever van veren voorzien. Dan werp ik daar tegenin dat ik de verkiezing van de lekkerste haring of de fijnste oliebol een nutteloze exercitie vind. In mijn steeds talrijker wordende Utrechtse jaren weet ik inmiddels wel waar ze verstand hebben van vis. En oliebollen bij een kraam, die eet ik sowieso niet. Die verzorgde mijn vader of schoonvader altijd. Komend Oudjaar moet ik het helaas zonder de fijne gefrituurde deegwaar van mijn schoonvader stellen. Omdat hij tijdig inzag dat zijn leven eindig was heeft hij zijn vaardigheden gelukkig gedeeld met mijn vrouw.

Qua verkiezingen ben ik ook gecharmeerd van de Gouden Pollepel en het beste terras waar deze krant zich mee bezig houdt. En natuurlijk de Utrechter van het jaar verkiezing omdat wij daar als columnisten nadrukkelijk bij betrokken zijn. Die jaarlijkse bijeenkomst zou ik niet graag missen, al was het maar omdat we daarvoor afgelopen december nog mochten zwemmen in een redelijk frisse Nieuwegracht. Welk ziekenhuis zich ‘de beste’ mag noemen, echt mensen, dat interesseert mij werkelijk geen moer.

Maar dan nu eindelijk de waardering voor de beste buur, voortgekomen uit het grote AD-buurtenonderzoek. Ik ben daar dus blij mee. Als voormalig pionier te Leidsche Rijn kan ik mij het leven zonder een goede burenband nauwelijks voorstellen. Met 30 huizen in een toendra had je elkaar in de winter van 98/99 hard nodig. Wie had water voor het maken van flesjes melk voor de baby als er weer eens een hoofdwaterleiding was doorgegraven? Bij wie belde je aan om je auto uit de modder te trekken? Met wie organiseerde je actie over bouwfouten en ander ongemak? Precies, met de buurtjes. Veel van de eerste bewoners wonen hier nog steeds, of schoven slechts een halve wijk op naar een grotere (andere) woning. Hoewel de baby’s inmiddels forse tieners zijn worden voetbaltoernooien nog altijd samen gekeken, wordt er regelmatig geborreld en de verjaardagen gevierd. Wat dat betreft kan ik mijn hele buurt nomineren. En ik hoop toch zo dat voor u hetzelfde geldt.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.