Je zal je provinciale onderdanen maar 11 miljoen euro door de neus hebben geboord omdat je niets snapt van asbest, kantoren, verkoopaktes, rechtszaken, provinciehuizen en nog meer van dat soort zaken. Terwijl je daar wel verantwoordelijkheid voor draagt. Dat is wat CDA-gedeputeerde Krol allemaal op zijn conduitestaat mocht bijschrijven de afgelopen week. Ik was er bijna zeker van dat Krol zijn portefeuille zou inleveren tijdens de vergadering van provinciale state over het zogenoemde asbestdebacle. Dom, De Heus. Waarom ga je ook altijd uit van het goede in de mens. Krol bleef gewoon zitten waar hij zat. Vastgeplakt aan een van de meest overbodige, kostbare en nutteloze bestuurszetels van het land. En ik had stiekem de hoop dat het alleen de zojuist vertrokken commissaris van de Koning Robbertsen volstrekt naar de bol was gestegen. Te lang in een asbestkantoor werken is kennelijk niet alleen gevaarlijk voor de fysieke gezondheid, maar maakt ook geestelijk slachtoffers: de regentenziekte. Ik begin steeds beter te snappen waarom Anne-Marie Mineur, provinciaal voorvrouw van de SP, liever spelletjes speelt op haar computer tijdens zulke vergaderingen. Aanwezig zijn is feitelijk al teveel eer voor zulke gedeputeerden.
In de stad Utrecht hebben we ook zo’n Krol in het bestuur. Het is alleen een vrouw en ze wethoudert namens GroenLinks. Ook zij werd vorige week hard aangepakt. Aangepakt in deze krant door de ondernemers van de stad. Mirjam de Rijk, want daar heb ik het over, zou totaal geen gevoel hebben voor hun noden. Iets dat al rond zingt vanaf haar aantreden in 2010. De ondernemers van Utrecht zijn geen helden. Die zijn zo bang voor de lange armen van het stadhuis dat ze pas met kritiek durven komen als het al tijden de spuigaten uitloopt.
Wat is dat toch, die angst voor bestuurders. En wat zegt dat over onze bestel. Hebben wethouders zoveel macht dat ze het je zo moeilijk kunnen maken bij kritiek? Ik vrees dat het chagrijn van bestuurders je inderdaad parten kunnen spelen. Toch hoop ik op minder slapte bij onze ondernemers. En bij De Rijk moet dat kunnen. Zelfs binnen haar eigen partij zijn ze helemaal klaar met zalvende Mirjam. Maar dat zeggen ze nooit in het openbaar.
Wouter de Heus
Deze column is eerder gepubliceerd in
AD/Utrechts Nieuwsblad en op
WouterdeHeus.nl.