Zoals (helaas) te verwachten tikte de Utrechtse gemeenteraad twee pittige ‘dossiers’ afgelopen dinsdag eenvoudig af. Ik zal daar dan ook niet teveel woorden meer over vuilmaken. Kennelijk interesseert het niemand werkelijk dat er zoveel peperdure bokken zijn geschoten bij TivoliVredenburg. Waarom zou ik mij er dan nog langer druk over maken. Tientallen miljoenen kostenoverschrijding en gapende subsidiegaten, het schijnt allemaal klein bier als iedereen een beetje schuld heeft en de tijd eroverheen is gegaan. En dat de gemeenteraad gewoon geheim spreekt over alternatieve locaties voor de noodopvang van 400 vluchtelingen, ook dat interesseert niemand ene biet. Ja, her en der diep in de oppositie piept er dan nog iemand dat het lastig praten is waarom Overvecht nu echt een betere plek is dan geheime locatie 7. En dat is het dan. In mijn optiek, maar die wordt kennelijk maar heel weinig gedeeld, neem je burgers serieus en spreek je openlijk over zo’n gevoelige zaak. Ik geloof juist dat zoiets wel eens heel positief zou kunnen uitwerken.

Wat dat betreft vind ik de huidige generatie gemeenteraadsleden veel te lief. En dat terwijl het gemiddelde niveau qua opleiding en werkervaring misschien wel het hoogste ooit is. Maar kennelijk ligt daar dus niet het probleem. Het heeft ook iets met wat je vroeger nog ‘ballen’ zou noemen. Ik vergelijk het maar met de voetbaltopper van afgelopen weekeinde. Tijdens Ajax-Feyenoord klonken er wederom walgelijke spreekkoren. En een volslagen idioot had een pop die moest doorgaan voor keeper Vermeer aan een galg gehangen. De wedstrijd werd niet stilgelegd. Want daar schijnt de arbiter niet meer over te gaan. En ook de trainers hebben kennelijk niet meer de ballen om lak te hebben aan alle protocollen en hun spelers van de mat te halen. En waar zijn de aanvoerders? Ik herinner mij aanvoerders zonder opleiding maar met ‘ballen’ die naar de kant gingen, spelers eraf, en het publiek toespraken via de krakende geluidsinstallatie van De Meer of het oude Olympisch Stadion. Zo zat ik zondag aan de buis gekluisterd. Te roepen tegen het scherm: aanvoerder, pak die microfoon! En zo heb ik dat ook met gemeentelijke vergaderingen. Roep gewoon: “voorzitter, wij gaan dit niet geheim bespreken!” Maar ik zie weinigen (helaas) met ‘de ballen’ om dat te doen.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.