Ondanks het feit dat ik niet zo van de eindejaarslijstjes ben, vind ik de verkiezing van ‘Utrechter van het Jaar’ altijd een feestje. Dat is enerzijds eigenbelang: ik zie dan weer eens wat leuke collega’s van deze krant en natuurlijk ons mooie team columnisten. Want hoe jullie als lezer onze stukjes ook mogen beoordelen, bijzondere mensen zijn het stuk voor stuk. Mooie lui ook. Slim, gepassioneerd en getalenteerd. En taalkundig zoveel knapper dan ikzelf. En misschien vindt u weer dat ik dit niet moet opschrijven, of vindt u het klef. Maar van tijd tot tijd heb ik de behoefte om zulke zaken hardop te zeggen. En dat is direct het anderzijds dat bij het enerzijds hoort: de ‘Utrechter van het Jaar‘ verkiezing is zo’n lekker ‘onverdacht’ momentje om schaamteloos positief over iemand anders te zijn. Het kan, dus het mag. De rest van het jaar mogen we azijn-zeiken dat het een lieve lust is, maar nu hoeft dat domweg niet. We mogen de zon in het water zien schijnen zonder dat iemand roept: hee, doe eens niet zo vrolijk.

Verdrietig is het wel dat collega columnist en Utrechter van het Jaar 2012 Loes Claerhoudt niet meer bij ons is. En ik kende haar nota bene alleen via haar stukjes. Maar omdat die weer zo menselijk en direct waren, had ik wel het gevoel haar te kennen. En ik weet daarom dat de eretitel Utrechter van het Jaar haar veel deed. Wederom een bewijs voor mij waarom ik het fijn vind om hieraan mee te mogen werken. Een schouderklopje doet goed en dat realiseren wij eenvoudige stervelingen ons vaak te weinig. Altijd druk, altijd gehaast, nooit echt tijd voor elkaar. En bij mij is het hetzelfde laken een pak.

Op 7 december zitten wij columnisten bij elkaar om iedereen die u nomineert te bespreken. En daaruit een top-10 te destilleren waar u weer uit kunt kiezen. Nomineer dus zoveel u kunt. Ik wil alles horen, vooral over mensen die ik helemaal niet ken. Waarom raken zij u en waarom verdienen ze die welgemeende warme knuffel die wij ‘Utrechter van het Jaar’ noemen. Ik heb er zin in, maar dat had u al begrepen.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.