Mijn grootmoeder zaliger van mijn moeders kant sleet haar laatste jaren in een bejaardentehuis te Zeist. Die van mijn vader in een bejaardentehuis in Nederhorst den Berg. Zoals gebruikelijk gingen de mannen, mijn grootvaders, keurig eerder dood. Beide heren hebben derhalve de binnenzijde van een bejaardenhuis nooit actief beleefd. En ik denk ook dat ze het er moeilijk hadden gehad. Dat gold zeker niet voor mijn beider oma’s. De struise dames, geboren in respectievelijk 1891 en 1900, deden het goed in het tehuis. Ze hadden er aanspraak en uitstekende verzorging. Er was altijd wel wat te doen in de recreatiezaal en de omgeving was ook al prachtig. Mooie tuinen met wandelpaden en terrassen. Ook voor mij als tiener was het geen straf om mijn oma’s te bezoeken. Van lieverlee kende je een heel stel van de andere bewoners dus kwam het geregeld voor dat ik met mijn jongere broertje stond te biljarten met een aantal krasse knarren in de krochten van de Zeister Amandelhof. Vlak naast de keuken, waardoor in mijn herinnering de lucht altijd zwanger was van kapotgekookte bloemkool. Maar voor de rest was het er aangenaam, klaagden mijn grootmoeders nooit, en kabbelde het leven rustig voort tot uiteindelijk de dood ook hen kwam halen.

Met verbijstering las ik gister in deze krant dat zorgorganisatie Careyn een hele afdeling leegveegt in verpleeghuis Swellengrebel. Dit om ruimte te maken voor oude van dagen die nu wonen in De Lichtkring en De Koppel. Careyn zegt niet anders te kunnen omdat de huizen dicht moeten vanwege politieke besluiten in Den Haag. Op dezelfde pagina staat nota bene te lezen hoeveel zorg we in Utrecht besteden om een plataan van 114 jaar oud te behouden op zijn of haar stekje op de werf. En ik vind dat mooi hoor. Omzagen kan altijd nog. Maar waarom is daar wel geld voor en is er kennelijk geen geld om onze oma’s en opa’s goed te verzorgen op de plek waar ze het goed hebben? Waarom schreeuwt zo’n directie van Careyn geen moord en brand maar voert ze dit beleid deemoedig uit? Doe eens burgerlijk ongehoorzaam Careyn en verplant geen oude bomen.

Wouter de Heus


Deze column is eerder gepubliceerd in AD/Utrechts Nieuwsblad en op WouterdeHeus.nl.